یاد ایامی .....

نزدیک دوسالی میشه که از کوه و کوهنوردی و نوشتن در وبلاگ دور شدم. خیلی.

امروز به لطف پرشین بلاگ تونستم دوباره وبلاگ رو باز سازی کنم. نوشته های قبلی، خاطرات خوب و ... یه جورایی بردم به سالها پیش، به شروع کوهنوردی، به فعالیتها، به برنامه های وبلاگی، به صعودهای با یاد ماندنی، به یاد دوستانی که بودند و خیلی وقته دیگه خبری ازشون نیست.

یه حسی مثل فیلم رتتویی وقتی که اون منتقد آشپزی اون غذا رو میخوره و به بچگی­اش میره ...

 

سلام

/ 5 نظر / 31 بازدید
نیوشا

[گل][گل][گل][گل][گل][خداحافظ]

طبیعتمرد

سلام جوون! چطوزي بابا؟ ما هم دلمون تنگه . اما كو حوصله براي نوشتن؟ آخرش هم ميان چند تا فحش آبدار ناموسي حواله ات مي كنن و ميرن!!! به هر حال خوش حالم كه مي بينمت دوباره.... هميشه شاد باشي

حمید

سلام محمد جان . منم چند وقت پیش همین حس رو داشتم . کافیه شروع کنی به کوه رفتن و نوشتن ... همه چیز میشه مثه روز اول

احسان.

اگر کوهنورد نیستی نویسنده از کوه باش :) چراغ روشن بدار حتی به تصویری و سکوتی ...